واردات

واردات به معنی کلمه یعنی ورود کالا یا خدمات از کشوری به قلمرو مرزی کشور دیگر، که بابت آن ارز و یا ارزش مادی کشور وارد کننده به کشور صادر کننده مستقیم و یا توسط کشور ثالث و یا موسسات واسط که بنام فروشنده و خریدار معرفی میگردند تبادل گردد. در تجارت بین الملل ایران، واردات به ۵ نوع تقسیم میگردند: قطعی، موقت، کالای مرجوعی، ترانزیت داخلی و ترانزیت خارجی.

۱) واردات قطعی: بر این اساس پرداخت قیمت و ارزش کالا به روش‌های مختلف انجام میگردد:
واردات از محل گشایش اعتبار
واردات با ارز آزاد
واردات در مقابل صادرات شرکت و یا شخص صادرکننده (غیرقابل واگذاری)

واردات در مقابل صادرات با ارائه پروانه صادراتی به نام شخص صادرکننده یا غیر با واگذاری رسمی (حق واگذاری به غیر)
واردات بصورت بدون انتقال ارز از محل سرمایه گذاری خارجی
واردات به صورت بدون انتقال ارز از محل فهرست اقلام مجاز اعلام شده.
واردات به صورت بدون انتقال ارز از محل مصوبات کمیسیون ۴ نفره مستقر در وزارت بازرگانی

۲) واردات موقت: ورود موقت بمعنای اینکه بعضی از کالاها به منظور معینی موقتاً به کشور وارد می‌شوند و پس از مدتی که منظور فوق تامین شد از کشور خارج می‌گردند. مانند: کالاهای خارجی که جهت شرکت در نمایشگاه‌های بین المللی وارد می‌شوند.

۳) کالاهای مرجوعی: کالاهایی که وارد کشور شده و بنا به دلایلی به خارج از کشور بازگردانده می شوند. کالاهای مرجوعی در اصل جزء واردات غیرقطعی و موقت نیز طبقه بندی می‌شوند.

۴) ترانزیت خارجی: ترانزیت خارجی شامل کالای خارجی که به منظور عبور از خاک یک کشور از یک نقطه مرزی وارد و از نقطه مرزی دیگر خارج شود.

۵) ترانزیت داخلی: ترانزیت داخلی شامل کالای گمرک نشده از گمرک‌ مجاز به گمرک‌ مجاز دیگری حمل و نقل شود مثلاً حمل کالا از یک گمرک مرزی به گمرک تهران.

بطور خلاصه آنچه مد نظر از واردات در بخش تجارت بین المللی است و مورد نظر و توجه شرکت های تولید کننده و با بازرگانی و صنعتی است واردات قطعی میباشد.